Skóry
Niewątpliwie prawdą jest stwierdzenie, że przemysł skórzany jest jednym z najstarszych znanych człowiekowi. Odkrycie, że przetworzona skóra może służyć ludziom do ochrony ciała i stóp było jednym z podstawowych dla rozwoju współczesnego garbarnictwa.
Skóra może być pozyskiwana z niemal każdego zwierzęcia, gada, ptaka lub ryby w procesie zwanym garbowaniem. Proces ten ma na celu zachowanie skóry, która w przeciwnym wypadku uległa by naturalnym procesom rozpadu.
Wykorzystywanie skór do produkcji mebli ma długą tradycję i mimo, iż przez wiele lat używano skóry pozyskiwane z rozmaitych zwierząt, to obecnie praktycznie tylko skóry bydlęce są wykorzystywane na skalę przemysłową. Niewątpliwą zaletą skór jest ich wybitnie niepowtarzalny charakter - każdy błam jest inny i świadczy o naturalnym pochodzeniu. Także wyjątkowe walory użytkowe czynią z nich pożądany materiał tapicerski, zanim jednak zostaną przedstawione warto w skrócie bliżej przyjrzeć się jak powstaje skóra - gotowy produkt.
Surowa skóra po zdjęciu ze zwierzęcia z reguły trafia na specjalistyczne giełdy. Tam zostaje sprzedana i dostarczona do garbarni - nierzadko w odległym miejscu, bowiem obecnie większość garbarni skór meblowych znajduje się w Europie, a giełdy w Ameryce Południowej. Gdy skóra trafia do garbarni jest wstępnie zakonserwowana, aby uniknąć trwałych uszkodzeń na skutek rozpadu podczas transportu. Następnie skóry są oczyszczane z włosia i resztek zbędnej tkanki mięsno-tłuszczowej, po czym są czyszczone przez płukanie w bębnach (obecnie każdy proces moczenia odbywa się w bębnach w przeciwieństwie do starej metody zanurzania w kadziach). Skóry oczyszczone są garbowane. Garbowanie oznacza utrwalenie skór w taki sposób, aby nie poddawały się już naturalnym procesom gnilnym. W skrócie polega na związaniu włókien skóry (kolagenu) przez garbnik. W zależności od rodzaju użytych garbników można wyróżnić kilka rodzajów garbowania np. chromowe, roślinne, mineralne, kombinowane. Najczęściej spotykanym rodzajem garbowania skór meblowych jest garbowanie chromowe. Jest ono bardzo charakterystyczne, bowiem po zakończeniu procesu błamy skór maja kolor jasnoniebieski, stąd też nazywa się je "wet blue".
Garbowanie przygotowuje skóry do kolejnego procesu - wykańczania. Wykańczanie jest ogólnym pojęciem określającym procesy mające doprowadzić skórę do stanu końcowego - gotowego do użycia.
Średnia grubość skóry po garbowaniu to ok. 5 mm. Skóry meblowe mają zwykle od 0,9 do 1,1 mm (70%) lub 1,2 - 1,6 mm - zależy to od gatunku skóry, który ma zostać otrzymany (wykonuję się wstępną selekcję pod kątem wielkości błamów i ich uszkodzeń). Pożądaną grubość uzyskuje się dzięki rozdwojeniu (czasem także roztrojeniu) skóry w trakcie którego otrzymuje się "dwoinę" - dolną część powstałą po rozcięciu. Dwoinę także wykańcza się dalej podobnie jak skórę licową i wykorzystuje w produkcji mebli. Ze względu na to jednak, iż włókna skóry w dwoinie są luźniejsze niż w skórze licowej nie jest ona tak odporna na rozerwanie i zniszczenie, dlatego wykorzystuje się ją na obicia boków i tyłów mebli.
Kolejnymi procesami są korygowanie, przebarwianie i natłuszczanie. Korygowanie jest niezbędne, jeśli lico skóry posiada uszkodzenia, które nie są pożądane przez klienta. Polega na zeszlifowniu uszkodzonej warstwy wierzchniej i wyrównaniu ewentualnych ubytków. Następnie przebarwia się skórę aby zbliżyć kolor w masie do koloru który będzie na jej powierzchni. Tak więc skóry które mają być np. żółte przebarwia się w jasnożółtym kolorze. Na lico przebarwionej skóry w danym kolorze można nakładać szeroką gamę kolorów pochodnych (od jasnych do ciemnych). Skóry przebarwione (crusty) są następnie suszone i poddaje się je działaniu preparatów zmiękczających. Tak przygotowane są barwione powierzchniowo (proces ten to lakierowanie ciśnieniowe) i, jeśli były uprzednio korygowane, tłoczy się nową strukturę - tzw. rys lica, który może być dowolny np. o strukturze skóry krokodyla. Jeśli finalnym wyrobem ma być nubuck, lico jest szlifowane w różnych kierunkach, co daje efekt delikatnego włosia na powierzchni. Teraz pozostaje pakowanie i wysyłka do fabryki meblowej, gdzie skóra zostanie rozcięta według szblonu i wykonane zostanie pokrycie mebla.
Jakie zalety mają meble ze skóry?
Oprócz wymienionej już na początku niepowtarzalności ze względu na naturalne pochodzenie (każda skóra jest inna), najważniejszą chyba zaletą w naszych czasach jest to, że jest przyjazna dla najbardziej wrażliwych z nas: osób z alergiami. Skóra nie pozwala na penetrację alergenów znajdujących się w kurzu (także zwierzęcych), nie pochłania także dymu papierosowego. Skóra ma zdolność do adaptacji do warunków otoczenia: utrzymuje temperaturę przeważającą w otoczeniu, dlatego będzie wydawała się nam chłodna w pokoju o temp. 20°C, ale po chwili uzyska miejscowo temperaturę naszego ciała (ale nie wyższą jak w przypadku skaju). Także dostosowywanie wilgotności jest jej zaletą - potrafi pochłonąć, a następnie oddać wilgoć do 25% swojej wagi, co czyni ją swoistym regulatorem wilgotności w pomieszczeniu.
Skóra jest łatwa do czyszczenia - w większości wypadków wystarczy tylko wytrzeć ją wilgotną ściereczką bez użycia jakichkolwiek środków chemicznych, jednocześnie trwałość mechaniczna skóry jest powszechnie znana, a odpowiednia dbałość pozwala na zachowanie jej dobrego wyglądu przez wiele lat. Zaleca się konserwację i czyszczenie skóry co 4-6 miesięcy. Jest wskazane aby dokonać pierwszego zabiegu konserwującego od razu po kupnie mebla, ułatwia to jego kolejne czyszczenie i może zapobiec powstaniu trudno usuwalnych zabrudzeń. W kwestii wyboru preparatów większość garbarni i producentów mebli zaleca linię Leather Master® dostępną w Polsce w dobrych salonach meblowych (więcej informacji znajduje się na stronie w dziale KONSERWACJA SKÓR).